The Ellen Bike Experience

The Ellen Bike Experience

The Ellen Bike Experience

De Acapella ligt al een tijdje op Bonaire en weet ondertussen precies waar je welke inkopen moet doen. Ellen biedt spontaan aan met de fiets een keer een toertje te maken langs alle winkels. Ik mag de fiets van Martin lenen.

Follow the leader!

Follow the leader!

Ellen gaat voorop met de kaart (voor het eerste stuk) en de Sylfer, Bella Ciao en ik volgen.

Route bepalen

Route bepalen

On our way!

On our way!

De eerste stop is een mega grote Chinees met heel veel rotzooi en plastic dingen, maar oh zo handig als je iets nodig hebt. Een beetje te vergelijken met de Action in Nederland. Daar kom je ook nooit weg zonder wat te kopen… De volgende stop is een ander soort chinees, beetje kleiner deze keer en vooral handig als je een eigen dinghy cover of bimini gaat maken.

DCIM100GOPROVia het enige fietspad op Bonaire fietsen we tenslotte naar een aantal supermarkten aan de andere kant van de stad: de Van Tweel (AH), The Warehouse (Jumbo), Bondigro (soort Aldi) en als slagroom op de cake een garage waar ze Ikea spullen verkopen!! Ja echt, van meubels tot pannensets en glazen. We sluiten af aan de haven met een Latte bij Karels.

De Bondigro

De Bondigro

The ladies

The ladies

De Ikea!!

De Ikea!! “If you can read this we are open!!”

De afgelegde route

De afgelegde route

Het is geweldig lekker om weer eens te fietsen. Je Ax radius is meteen een stuk groter. Waar mogelijk duiken we de stoep op, daar loopt toch niemand. Ik heb me geen moment onveilig gevoeld op de fiets. Het verkeer blijft netjes achter ons wachten als het een beetje tricky wordt.

It was FUN!!!

Rondje Bonaire met Bella Ciao

Flamingoooooo's!!!

Flamingoooooo’s!!!

Vandaag gaan we een dagje toeren met de Bella Ciao, we hebben een auto gehuurd en gaan om 9 uur op pad. We rijden via de kustweg naar het Gotomeer. Deze staat vol flamingo’s! Wow, de eerste zijn gespot.

Prachtige druipsteengrotten

Prachtige druipsteengrotten

We vervolgen de weg via Rincon naar de andere kant van het eiland en rijden langs prachtige druipsteengrotten.

Druipsteengrotten

Druipsteengrotten

Wist je dat er muziek zit in sommige stalactieten? Je moet er met een steen op kloppen en weet soms niet wat je hoort, een echt grotten orgel. Frits ontpopt zich tot een ware grottenfluisteraar.

De Grootenfluistraar

De Grottenfluistraar

In de grotten zitten vleermuizen. Buiten vliegt een grote witte uil voor ons weg. En binnen onder een stalactiet zie ik een groepje bijen water drinken, ik probeer dit te fotograferen, maar dat vinden ze niet leuk. Ze zoemen om mijn hoofd. Owkee, ik laat jullie met rust en concentreer me wel op de druppels water die onder sommige stalactieten hangen.

Langs de kust spotten we nog meer dieren; papagaaien, warara, ezels, iguana’s,

De Geelvleugelamazone papegaai

De Geelvleugelamazone papegaai

Via de Lagun met bergen conch schelpen, rijden we naar Lac Bay voor een portie oer Hollandse bitterballen bij Jibecity.

I didn't do it!

I didn’t do it!

Een suikerdiefje heeft het op onze suikerzakjes voorzien. Ondanks dat ze nog dicht zitten weet hij de suiker feilloos te vinden. Hij prikt gewoon een gaatje door het zakje heen en eet het zakje leeg. Terwijl hij dat doet laat hij zich makkelijk fotograferen, bang is ie niet!

Via de kustweg aan de oostkant rijden we naar Atlantis, zodat Frist nog even kan kiten. Een jaar geleden is hij hier begonnen met de eerste kite les. Nu stapt hij zo op zijn board en is binnen no-time aan de horizon verdwenen! He did it! Mooi om te zien.

Eindelijk kiten!

Eindelijk kiten!

We zijn weer in Nederland

Onze eerste aankoop!

Onze eerste aankoop!

Gisteren hebben we als eerste ingeklaard op het Wilhelminaplein. Inklaren is een fluitje in Bonaire. Twee papieren invullen, een stempel in het paspoort, een paar kopieeen van je papieren en 10 minuten later sta je weer buiten. Terug op de boot hebben we de lijnen losgegooid en zijn we naar de marina gevaren om bij te tanken… We hebben dringend behoefte aan water. En als we er dan toch zijn kunnen we meteen even de andere vloeibare voorraden zoals diesel en benzine (BB motor) aanvullen. Daarnaast hebben we voor een week de mooring betaald. Het eerste geld is weer uitgegeven sinds ons bezoek aan Los Roques…

Buiten sporten op de veranda?

Buiten sporten op de veranda?

Elke dinsdag en vrijdag rijdt er vanaf de marina en Bar aan het water Karel’s een gratis boodschappen busje naar Van Tweel, de AH op Bonaire. Daar wanen we ons weer in Nederland. De eerste aankoop: HARING!  Maar ook een heerlijke homp kaas, speculaasjes, pindakaas met nootjes, smeerleverworst, Gelderse rookworst en yoghurt! Zo lekker om weer even Nederlandse boodschappen te doen. Met twee volle boodschappentassen en de Allerhande met als topic “Buiten eten” (komt dat even mooi uit!) gaan we retour boot en ’s avonds eten we broodje shoarma!

The end of the Los Roques Blue Cruise

De Acapella vangt ons op bij de mooring

De Acapella vangt ons op bij de mooring

De laatste etappe naar Bonaire is 45 mijl. We staan vroeg op, maar de Sylfer is ons voor en trekt als eerste het anker uit de grond. Wij volgen een half uurtje later en lopen meer dan 6 knopen op het grootzeil en de genua. De Bella Ciao gaat iets later weg en stoomt ons met een dikke 10 knopen al gauw voor bij. Uiteraard hangt onze vislijn weer uit. Het is een geweldige zeiltocht naar Bonaire

Om 12 uur zien we de contouren van Bonaire. Al gauw volgen de Willemstoren, de kite surfers, slavenhuisjes en de witte bergen (zout). Ben ziet nog de vin van een Merlijn boven het water, maar de vissen willen niet bijten… Vlak voor de mooringplek halen we de lijn teleurgesteld binnen. No fish today.

Als we aan komen op mooringplaats van Bonaire worden we door de Acapella opgeroepen op de VHF. We hebben qua ligplaats twee keuzes; naast een generator die de hele dag staat te loeien of op de binnenste rij waar we wifi hebben. De keuze is gauw gemaakt. We gaan aan de binnenkant liggen voor de Sylfer en de Acapella. De laatste boot vangt onze lijnen op bij de mooring en helpt aanleggen. Daarna worden we uitgenodigd voor Happy Hour aan boord van de Acapella. Gezellig, we gaan gewoon door! Super ontvangst!

Afsluitend Happy Hour bij de Acapella

Afsluitend Happy Hour bij de Acapella

Morgen gaan we met de boot naar de marina om water te tanken…. We hebben nog maar 15 liter water over!!

Puerto Rico, op naar de rijke haven

Nog even achter de mooring in Bonaire

Nog even achter de mooring in Bonaire

Bonaire – We gaan vertrekken! Het weer ziet er goed uit: een stabiele oostenwind van 15 tot 20 knopen met golven van 3 meter die afnemen naar 2 meter. ‘s Morgens peddelen we eerst nog even naar de kant om via het internet een paar zaken te regelen en de laatste vuilniszak weg te gooien. Daarna gaan we  terug naar de boot en binden de dinghy op het voordek. En dan moeten we ons voorbereiden op een paar dagen op zee. Da’s lang geleden… Hoe was het ook alweer?

  • Buiten alles opgeborgen of vast?
  • Zit het anker stevig vast genoeg op het voordek?
  • Verrekijker, lifelines en lierhendels naar buiten?
  • Binnen alles slinger vast?
  • Slingerzeiltjes op ons bed omhoog?
  • Alles bijgevuld, koelkast vol en een eerste maaltijd klaar?
  • Afsluiter fonteintje bij de wc dicht?
  • Alle ramen en luiken dicht?

En zo kan ik nog wel even doorgaan, we werken de hele checklist af…

Om half 11 zijn we klaar en gooien de lijnen los van de mooring bal. We zeilen met de wind in de rug naar de westkant van het eiland. Heerlijk, we vliegen er over met de wind in de rug. Helaas is het van korte duur. Eenmaal daar moeten we de hoek om en steeds scherper aan de wind zeilen. Het inslingeren kan beginnen. We weten dat het de komende drie dagen naar Puerto Rico scherp aan de wind zeilen wordt met pittige golven. De wind, stroom en golven komen voornamelijk uit het oosten. Als we geluk hebben draait de wind een beetje naar zuid oost en kunnen we Ponce aan lopen. Hebben we pech dan moeten we de hulp van onze motor aanroepen om alsnog koers te zetten naar Ponce. We houden voorlopig koers Salinas aan (verder naar het oosten), dan kunnen we op het laatste moment afvallen naar Ponce, de tweede grote stad van het eiland met ongeveer 180.000 inwoners.

Het is bizar, na al die tijd heb ik gewoon weer een knoop in mijn maag. Na een half jaar stilliggen zijn we weer in beweging en gaan voor het eerst weer voor een aantal dagen de zee op. Daarnaast ging het zeilen de laatste tijd vooral voor de wind en moeten we nu voor het eerst drie dagen scherp aan de wind zeilen…  Wat gaan de komende dagen ons brengen?

De lagers van de ankerlier vervangen met een keilbout

Het ankerlier heeft het zwaar te verduren op het voordek met al het overkomende zoute water. Niet echt de ideale omstandigheden voor metalen onderdelen. Het is toch wel een essentieel stukje mechaniek aan boord dat we koesteren, aangezien we de meeste tijd voor anker liggen en hij ons het veel werk uit handen neemt bij vooral het ophalen van het anker. Je zal maar 40 meter ketting en 30 kilo anker moeten ophalen met de hand… Nee we zijn verwend door onze Seawolf ankerlier!

In Bequia heeft ie al een keer de geest gegeven en toen heeft Ben de nodige lagers vervangen en het ankerlier schoongemaakt. Nu is het tijd voor een grote beurt. Maar hoe vervang je lagers als je geen pullitrekker hebt? Ben heeft hiervoor een constructie bedacht met een keilbout en onderstaande fotorapportage laat zien hoe het werkt.

 

Jikes, het stikt hier van de vliegen en muggen

VLIEGEN....

VLIEGEN….

Sinds we op de kant staan worden we geplaagd door hordes vliegen. Het is duidelijk vliegenseizoen op Curaçao en dat wordt nog eens extra versterkt doordat het vuil en de dode dieren op de vuilstortplaats niet worden afgedekt. Een restaurant heeft zelfs de keuken gesloten vanwege de vele vliegen en Selikor, het afvalverwekingsbedrijf, een proces aangedaan. Ze hebben drones ingezet om beelden te maken van de vuilstortplaats en de rechter heeft er zelfs een kijkje genomen. Daarnaast zit hier om de hoek van de marina een abortoir, dus dat helpt waarschijnlijk ook niet mee.

En in de avond en vroege ochtend maken de vliegen plaats voor irritante zoemende en stekende muggen. Ik heb tegenwoordig ondanks de warmte standaard een t-shirt met lange mouwen, sokken en een jogging broek aan. gebrek aan hulpmiddelen hebben we ook niet op de Blabberboot, we hebben reeds aan boord;

  • Een ouderwetse vliegenmepper en plakrol (ja ik heb er al ingehangen met mijn haar)
  • Een elektrisch tennisracket
  • Citronella kaarsjes
  • een wierrookspiraal
  • Een ventilator op de hoogste stand
  • Horren over elk raam
  • En DEET, heel veel DEET….

Maar niets mag baten, we worden tijdens de nacht helemaal lek gestoken, grrr. Nou kan ik van dode vliegen nog kunst maken, maar wat doe je met muggen?

No blog today …

Even geen avonturen, korte berichtjes, zonnige foto’s en/of updates meer van de Blabberboot & crew. We zitten weer in Nederland en genieten met volle teugen van de terugkomst, familie & vrienden en natuurlijk niet te vergeten de haring, mosselen, snert, stampotten, kroketten, oude kaas, drop etc. etc.

Wat we natuurlijk wel kunnen doen is schrijven met terugwerkende kracht. Er zijn nog veel verhalen niet verteld… Dus vanaf hier hoef je alleen maar even naar beneden te scrollen of op het pijltje oudere berichten (onderaan) te klikken om te kijken of er nog nieuwe verhalen op staan.

Veel leesplezier! De Blabbers

Een gasfles vullen doe je bij Muizenberg

Op Curaçao kun je je (Europese) gasfles maar op 1 plek laten vullen en dat is bij tankstation Muizenberg, aan de noordkant van de stad. Voor ons een heel eind uit de richting, omdat we geen auto hebben. Je brengt de fles weg, betaald in het kantoor voor BBQ (zo noemen ze hier de fles die wij hebben)  en drie dagen later kun je ze gevuld weer op halen. Omdat we geen auto hebben, halen we de flessen op met het openbaar vervoer, de bus. Een hele onderneming, maar het is mogelijk. We gaan met de dinghy naar de kant, leggen deze vast aan de dinghy dock bij de visserij haven / Norman’s en lopen naar de bushalte. De bus komt ongeveer 1X per uur. We rijden naar het centrum, Punda en lopen dan over de Pondjesbrug naar het andere busstation, Otrabanda (letterlijk de andere kant) om het busje naar Muizenberg te pakken. Het wachten op de bus duurt lang, we zijn zelfs bang dat we de bus gemist hebben, want de tijd uit het schema is allang voorbij. De dame in het informatiehokje snapt het ook niet en ze roept de buschauffeur op via de VHF. De buschauffeuse heeft vertraging opgelopen van wel een uur!!! Maar ze komt er aan en een paar minuten later kunnen we verder met onze tocht naar Muizenberg. We vragen de buschauffeuse om ons een seintje te geven als we in de buurt zijn van het busstation.

Ze stopt op een plek die we niet kennen en verteld ons dat we het verlaten zandpaadje moeten nemen… En inderdaad aan het einde van het verlaten zandpad is het tankstation en staan de flessen klaar! We stoppen ze in onze Ikea tassen.

Terug lopen naar de rondweg is een optie, maar liften is veel makkelijker, dus Ben vraagt een man bij het pompstation waar hij heen moet. Eigenlijk de hele andere kant op, maar hij wil ons wel naar de rondweg brengen waar de kleine taxi busjes langskomen. Geweldig. Flessen achterin en we stappen in de oude vale rode auto. We krijgen vervolgens een heel geanimeerd gesprek over de puberende dochter van de man. Hij vind het zo gezellig dat hij ons wel een stukje verder brengt dan de rondweg. En voor we het doorhebben brengt hij ons helemaal naar Normans, voor de deur! Hij moet toch wachten tot zijn dochter uit school komt en hij vond het wel gezellig!

Hergebruik van materialen op Curaçao

Knuku huisje op Curacao

Knuku huisje op Curacao

Wat we zo leuk vinden om te zien, is het hergebruik van materialen op Curaçao. Je ziet dat o.a. terug in de Kas di Kunuku, de plattelandshuisjes en voormalige slaven huisjes. Traditioneel werden ze gemaakt van leem op een vlechtwerk van takken met een dak van mais- en/of rietstengels. Toen Shell begin 1900 zijn intrede deed met de olieraffinaderij werden voor de wanden ook geplette olieblikken en voor de daken geplet blikwerk en gegolfd plaatijzer gebruikt. En men gebruikte ook het hout dat als verpakking was gebruikt voor het transport van goederen over zee voor huizen.

De zeecontainers zwerven ook in allerlei varianten op het eiland; als opbergruimte, schuur, winkel, restaurant en zelfs als tijdelijke opslagplaats voor vuurwerk. En de deksel van het olievat vind je terug in een verkeersbord! Zo maar een paar mooie voorbeelden van hergebruik. Bij schaarste gebruikt men vooral materiaal dat wel aanwezig is en geeft het een nieuwe bestemming. Mooi!